Μαμά Βικτώρια

Η Βικτώρια Λεφτάκη γεννήθηκε το 1949 στην Αγριλιά, ένα παραδοσιακό χωριό στους λόφους της Ζακύνθου. Από τα πρώτα της χρόνια έμαθε την τέχνη της μαγειρικής δίπλα στη γιαγιά και τη μητέρα της — απορροφώντας τους μυστικούς ρυθμούς της ζακυνθινής κουζίνας, την υπομονή των σιγομαγειρεμένων σαλτσών και τη γενναιοδωρία που μετατρέπει ένα γεύμα σε ανάμνηση.

Τη δεκαετία του 1960, η Βικτώρια παντρεύτηκε τον Τόνι Λεφτάκη από το γειτονικό χωριό Αλυκές και το νεαρό ζευγάρι ξεκίνησε μια περιπέτεια πέρα από τον Ατλαντικό, εγκαθιστάμενο στο Μόντρεαλ του Καναδά. Εκεί, η οικογενειακή ζωή και η σκληρή δουλειά πήγαιναν χέρι-χέρι — ο Τόνι διατηρούσε την Lasalle Pizza, μια αγαπημένη πιτσαρία στα περίχωρα της πόλης, όπου το ένστικτο της Βικτώριας για τίμιο, εγκάρδιο φαγητό βρήκε ένα νέο σπίτι μακριά από το Ιόνιο. Το 1968 γεννήθηκε στον Καναδά ο γιος τους, ο Ντένις, κουβαλώντας μέσα του και τους δύο κόσμους.

Το 1975 η οικογένεια επέστρεψε στη Ζάκυνθο — πέντε χρόνια πριν η τουριστική άνθηση του νησιού αλλάξει τα πάντα. Η Βικτώρια έφερε μαζί της όχι μόνο τις ρίζες της, αλλά και μια ευρύτερη αντίληψη φιλοξενίας διαμορφωμένη από δύο ηπείρους.

Πριν ακόμη το Oasis αποκτήσει τους δικούς του τοίχους, η Βικτώρια τάιζε ήδη κόσμο με αφοσίωση. Δούλεψε δίπλα στον αδελφό της στο εστιατόριο Olympic στις Αλυκές — ένα από τα πιο αγαπημένα στέκια του νησιού — χτίζοντας αθόρυβα μια φήμη που θα την ακολουθούσε παντού.

Το 1987–1988 η οικογένεια έχτισε το Oasis Taverna & Beach Bar στην παραλία του Αλυκανά. Η Βικτώρια έγινε η ψυχή του. Δεκαετία τη δεκαετία, μαγειρεύει με τα ίδια χέρια που κάποτε έμαθαν από τη γιαγιά της στην Αγριλιά — μετατρέποντας απλά, ντόπια υλικά σε πιάτα που έχουν τη γεύση της ίδιας της Ζακύνθου.

Σήμερα, περισσότερα από 35 χρόνια από τότε που το Oasis άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του, η Μαμά Βικτώρια μαγειρεύει ακόμη. Κάθε μέρα. Με την ίδια αγάπη.